logo
امروز : شنبه ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۲:۳۷
[ شناسه خبر : ۵۲۵۱۰ ] [ مدت زمان تقریبی برای مطالعه : 3 دقیقه ]
در گزارش موج‌رسا می‌خوانید؛

زنجان در سجده آخرین نماز سید شهیدان

زنجان-در-سجده-آخرین-نماز-سید-شهیدان-
وقتی زنجان در سجده‌ آخرین نماز سید شهیدان می‌رود، گویی تمام شهر در آغوش اندوهی قدس می‌لغزد تا با پیشانی بر خاک، غبارهای دنیا را پاک کند و در هر رکوع، صدای تپش قلب‌های عاشق را به آسمان‌های کربلا برساند. ‌

به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «موج‌رسا»؛ امروز روز عاشوراست؛ روزی که مردم فهیم زنجان، با قلوب تپنده و بصیرتی راسخ، بار دیگر پیمان وفاداری خود را با آسمان تجدید می‌کنند. در چنین روزی، میدان انقلاب زنجان دیگر یک مکان جغرافیایی نیست؛ بلکه به معبدی تبدیل شده است که در آن، زمان متوقف شده و تاریخ، در قامت «نماز ظهر عاشورا» دوباره جان گرفته است. 

بیشتر بخوانید

وقتی صدای «اقامه» در فضای میدان طنین‌انداز شد، گویی تمام شهر در سکوتی مقدس فرو رفت تا صدای تپش قلب‌های عاشق را بشنود. این نماز، تنها یک تکلیف شرعی نبود؛ بلکه تجدید پیمانی خونین بود با آن آخرین سجده‌ای که سید و سالار شهیدان، در میان باران تیرها، بر خاک گرم کربلا به زمین نهاد.

در میان این تلاطم ایمان، پیرمردی ۷۰ ساله ایستاده است؛ با چهره‌ای که خطوطش، نقشه‌ رنج‌ها و عشق‌های یک عمر است. او در حالی که دستان لرزانش را بر روی سینه گره زده، با چشمانی اشک‌بار به افق می‌نگرد. او در این نماز، نه تنها برای خود، بلکه برای تمام سال‌های دوردانی‌اش نماز می‌خواند؛ گویی می‌خواهد با هر «الله‌اکبر»، فاصله میان زنجان و کربلاست را کم کند و در لحظه‌ رکوع، لرزش زانوهایش را به تپش قلب امام در آخرین لحظات حیاتش پیوند بزند.

در کنار او، بانویی ۲۰ ساله ایستاده است؛ با چادری که گویی تکه‌ای از آسمان غم است. او در این نماز، تجلی صبر زینب (س) است. نگاهش متمرکز بر خدایی است که در اوج اندوه، آرامش می‌بخشد. او در هر سجده‌ای که می‌زند، می‌خواهد غبار دنیا را از پیشانی‌اش پاک کند و با هر تکبیر، فریاد بزند که نسل نوپا، هنوز در مسیر عشق، پابردار و استوار است.

و در کنار آن‌ها، نوجوانی ۱۵ ساله؛ با نگاهی که بوی حماسه می‌دهد و قلبی که برای «علی‌اکبر (ع)» می‌تپد. او در این صفوف، نماد آینده‌ای است که ریشه در تاریخ دارد. او نماز می‌خواند تا یاد بگیرد چگونه در برابر ظلم، قامت راستین داشته باشد و چگونه در اوج نوجوانی، بزرگی تسلیم در برابر اراده‌ی الهی را تجربه کند.

این تلاقی نسل‌ها در میدان انقلاب زنجان، تصویری از «اتحاد ابدی» است. پیر و جوان، زن و مرد، همگی در یک محور به سوی قبله‌ واحد روی آورده‌اند؛ تا به دنیا ثابت کنند که یاد حسین (ع)، نه یک خاطره‌ غم‌انگیز، بلکه یک «انرژی زنده» است که نسل‌ها را به هم پیوند می‌زند. اینکه مردم فهیم زنجان امروز دوشادوش یکدیگر در این صفوف ایستاده‌اند، فریادی است در برابر فراموشی و اعلامی است که می‌گوید: «ما هنوز آن نماز آخر را به یاد داریم و هرگز اجازه نمی‌دهیم صدای اذان بیداری در این شهر خاموش شود.»

نویسنده: سمیرا قربانی فعال رسانه.

انتهای خبر/

فرم ارسال نظر